بازى و استهزاء ميكنند و چون كافران بنصيحت و موعظه به راه راست نميآيند فَارْتَقِبْ پس انتظار كن براى ايشان يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ روزى كه بياورد آسمان بِدُخانٍ مُبِينٍ بدودى ظاهر و هويدا . على بن ابراهيم رحمه اللَّه روايت كرده كه « ذلك اذ اخرجوا فى الرجعة من القبر » يَغْشَى النَّاسَ حالكونى كه فرو گيرد مردمان را تاريكى آن دخان مرويست كه مؤمنين از آن دخان مانند كسى باشند كه او زكام كرده باشد و كافران مثل شخصى كه مست و مدهوش باشد و آن دخان بيرون آيد از دو سوراخ بينى ايشان و از سوراخ گوش ايشان و از دبر ايشان و در آن وقت مردمان گويند كه هذا عَذابٌ أَلِيمٌ اينست عذاب دردناك رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذابَ اى پروردگار ما دور كن از ما اين عذاب را إِنَّا مُؤْمِنُونَ بدرستى كه ما ايمان آورندگانيم بعد از رفع اين عذاب و حق تعالى در رد ايشان گويد كه أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرى چگونه بود مر ايشان را در اين روز پند گرفتن وَ قَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ و حال آنكه آمده بود بايشان پيغمبر بيان كنندهء حق كه اين اعظم بود باعتبار معجزات از عذاب دخان در واجب گردانيدن تذكر و اتعاظ و ايشان به آن متذكر و متعظ نشدند ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ پس اعراض نمودند و روى گردانيدند از آن پيغمبر وَ قالُوا و گفتند در حق پيغمبر خود كه مُعَلَّمٌ آموخته شده است يعنى غلامى اعجمى از غلامان بنى ثقيف او را تعليم قرآن مىكند مَجْنُونٌ ديوانه است على بن ابراهيم گويد كه چون در وقت نزول وحى غشى و بيهوشى عارض حضرت ميشد بنا برين كفار نسبت جنون به آن حضرت ميدادند . [ سوره الدخان ( 44 ) : آيات 15 تا 21 ] إِنَّا كاشِفُوا الْعَذابِ قَلِيلاً إِنَّكُمْ عائِدُونَ ( 15 ) يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ ( 16 ) وَ لَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَ جاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ ( 17 ) أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبادَ اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ( 18 ) وَ أَنْ لا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ ( 19 ) وَ إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ ( 20 ) وَ إِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ ( 21 )